Retailaren sektoreak digitalizazioaren etengabeko erronkari egin behar dio aurre. Iñaki Amurriok, zinema eta telesailetarako animazioan ibilbide sendoa duenak, jauzi estrategikoa egitea erabaki du eta ikus-entzunezko komunikazio zerbitzu integrala eskaintzen hasi da. Bere marka berriarekin, Dinaki, Amurriok pantailen bidez euskarri fisikoa eskaintzeaz gain, adimen artifiziala erabiltzen du ikus-entzunezkoak enpresa txikiei saltzeko. Horrela, kostuaren oztopoa hausten du eta auzoko merkatariei enpresa handien ligan lehiatzeko aukera ematen die. Berarekin logistikaz, artista izatetik saltzaile bilakatzera pasatzeaz eta hirien etorkizunaz hitz egin dugu.
Hainbat urtez zinemarako eta telesailetarako marrazki bizidun proiektuetan lan egin ondoren, orain Dinakirekin plataforma eta zerbitzuen kudeaketara jauzi egin duzu. Aurreko esperientzia baliagarri izan zaizu orain pantailak eta hauetarako edukiak saltzeko?
Egia esan, alderdi komertziala "eginez" ikasten da eta artista autonomo gisa lan egitean ere bai negoziatzen ikasi dut. Egia da animatzailea izateak abantaila bat ematen didala: bezeroari ikus-entzunezko aldetik indartsuak diren proposamenak erakutsi ahal dizkiot, merkatu estandarrak eskaintzen duenetik harago doazenak. Pantailan ondo zer funtzionatzen duen jakite hori da nire salmenta-tresnarik onena.
Askotan, bezeroak gastu teknologiko gisa ikusten du pantaila bat, baina zuk komunikazio kanal gisa planteatzen duzu. Hardware hornitzailetzat duzu zeure burua, edo ikus-entzunezko ekoizle izaten jarraitzen duzu?
Ekoizletzat daukat neure burua. Pantaila bat, oso garestia izan arren, kutxa beltz bat da; edukirik sartzen ez badiozu, ez du ezertarako balio. Benetako balioa proiektatzen den edukian dago. Saltoki batek pantaila bat ondo erabiltzen badu, kontsumitzailearekin komunikatu ahal izango du egunero, hitzik esan gabe. Kanal zuzena eta eraginkorra da.
Dinakin adimen artifiziala erabiltzen duzu edukiak sortzeko. Hori al da zure errentagarritasunaren gakoa agentzia tradizionalekin lehiatzeko?
Adimen artifizialik gabe Dinaki ez litzateke bideragarria izango. Mundua gero eta pantailaz beteago dago, eta ezinezkoa da saltoki txiki batentzat kostu onargarri batean modu tradizionalean edukia sortzea. AAk oso modu ekonomikoan ekoizteko aukera ematen digu, kaleko dendetarako kalitatezko kartel digitaletarako sarbidea demokratizatuz.
"Saltoki batek pantaila bat ondo erabiltzen badu, kontsumitzailearekin komunikatu ahal izango du egunero, hitzik esan gabe"
Zein da dendetan aurkitzen duzun balazta nagusia zure zerbitzua kontratatzeko? Aurrekontu kontua da edo kultura kontua?
Kultura eta ezagutza oztopo bat dago marketinean. Saltzaile txikiek ez dute ulertzen pantaila batek erantzukizun bat dakarrela: zentzua erabiliz elikatu behar da. Taberna bat baduzu, asteartetik iragarri dezakezu osteguneko partida. Ez da soilik pantaila jartzea, baizik eta kanal bizi gisa kudeatzea. Jarrera hori oso integratuta dago Amerikako edo Asiako merkatuetan, baina hemen oraindik ez.
Zure jarduera mantentzen duzu animaziogintzan Dinaki bultzatzen duzun bitartean. Nola antolatzen duzu zure lan-egitura, negozio-lerro berriak eskatzen dizun presa kontuan hartuta?
Talde desberdinak dira, nahiz eta ni lotura izan. Animazioan eskarmentu asko daukat eta gainbegiratze gutxi behar duten profesional oso onak ditut. Normalean, goizetan animazio ekoizpena antolatzen dut. Arratsaldeetan Dinakirekin lan egiten dut, zeinak kudeaketa azkarragoa eta dinamikoagoa eskatzen duen. Ekoizpen-makineria martxan jartzen denean, lan guztia lasai aurrera doa.
Hardwarearekin lan egiteak logistika, stocka eta matxurak dakartza. Zein da zure ikasketarik handiena arlo horretan?
Ikaskuntza-prozesu betean nago, salmentekin bezala. Oraintxe bertan nazioarteko logistika da nire erronka; Txinako garraiolariekin akordioak ixten ari naiz inportazioa arintzeko. Sortzen den arazo bakoitza martxan konpontzen dut. Ez da konplexua, baina softwarearen munduak eskatzen ez duen arreta eskatzen du.
"Animazio lan hutsa oso ezegonkorra da; zortzi hilabete frenetiko eta lau lehorte izan ditzakezu. Dinaki lan artistikoaren kontrapuntu gisa sortu zen, etengabeko diru-sarrera iturria izateko"
Sektorean konpetentzia handia duzu edo tokia dago Euskal Herrian aktore berrientzat?
Lehia handia dago pantailen salmentan, baina sektorea oso zatikatuta dago. Enpresa batzuek euskarria saltzen dute eta agentziek kudeatzen dute edukia. Banaketa horrek nolabaiteko kaosa sortzen du bezeroarentzat. Euskarria eta edukia batzen dituzten enpresak ez gara hainbeste. Hor sentitzen gara eroso.
Zure estrategiak zer gailentzen du, pantaila askoren salmenta edo ikus-entzunezko ekoizpenaren zerbitzuaren errepikapena?
Errepikapenaren bila nabil. Niretzat, saldutako pantaila bakoitza harpidetza txiki bat da. Animazio lan hutsa oso ezegonkorra da; zortzi hilabete frenetiko eta lau lehorte izan ditzakezu. Dinaki lan artistikoaren kontrapuntu gisa sortu zen, etengabeko diru-sarrera iturria izateko. Edukiak eguneratzeko kontratuen bidez egonkortasuna lortu ahal da. Dinakik edukiak eta bezeroak kudeatzeko langile talde bat kontratatzeko aukera ere eman dit.
Etorkizunari begira, nola imajinatzen dituzu gure hirietako kaleak bost urte barru?
Pantaila gehiago egongo dira, baina jauzi handia interaktibitatea izango da. Dagoeneko mikrofonodun pantailak eta bozgorailuak eskatzen dituzten lizitazioak ikusten ari gara. Ez da ukipenezko elkarrekintza bakarrik izango, errealagoa baizik, abatarrak, ahozko interaktibitate horrekin. ISE bezalako azoketan dagoeneko ikusi ditugu beraiekin hitz egiteko hologramak.
Prest al dago Dinaki interakzioaren aro horretarako?
Probak egiten ari gara abatar birtualak integratzeko Python programazioko adimen artifizial eta API plataformekin. Bezeroak pantailarekin hitz egin ahal izatea nahi dugu, idatzizko chatbot batekin egiten duen bezala, baina pantailan ikus-entzunezko gizaki baten aurrean. Prest gaude horretarako.