Hobetzen ikastea, Kaizen erronka erakundeetan

Enpresak etenik ez duen arazoan murgilduta bizi dira. Halere, haiekin egiten dudan eguneroko lanean, benetan konplexua den egoera batekin egiten dut topo: erakunde gehiegik arazoen aurrean erreakzionatzen badute ere, agertu den horri aurre egiteko petatxuak jartzen dituzte. Bestela esanda, sakoneko hausnarketa alderatu egiten dute eta, ondorioz, etengabe hobetzeko aukerak alferrik galtzen dituzte sistematikoki. Ez dute, alegia, Kaizen kultura barneratuta.

Japonetik datorren kontzeptu horrek ikaskuntza eta etengabeko hobekuntza ditu oinarrian. Erakundeek duten erronka nagusietako bat hobetzen ikastea dela deritzot —eta horrelaxe bataiatu dugu Smart Jidokan enpresekin egiten dugun proiektu aberasgarrienetako bat—. Zeren eta aurrera egiten duten enpresak gainerakoak baino lehenago ikasten dakitenak dira: egiten dutenetik ikasten dute, bezeroengandik, hornitzaileengandik. Gertatzen zaien guztiari zukua ateratzen diote.

Besteek baino azkarrago ikastea da, ziurrenik, enpresa baten lehiakortasunerako abantailarik handiena. Horretarako, erakunde askok oraindik barneratu ez duten zerbait ulertu behar dute: hobetzea ez da hasiera eta amaiera duen proiektu bat, lan egiteko modu iraunkor eta partekatua baizik.

PDCA zikloak —planifikatzea, egitea, egiaztatzea eta zuzentzea— zentzu osoa hartzen du konpainiaren prozesu eta jarduerei modu sistematikoan aplikatzen zaienean. Ikastea eta hobetzea ez dira bikaintasun-arloaren zeregina soilik; erakunde osoa zeharkatu behar duen kultura partekatuarena dira.

Helburua da zer eta nola lortu nahi den planifikatzea, arintasunez gauzatzeko gai izatea eta gertatutakoari buruz zintzotasunez hausnartzea. Uneoro. Arazoen aurrean, baita antza arazorik ez dagoenean ere. Beti baitago ikasteko aukera.

Etengabeko hobekuntzak, gainera, ez ditu soilik kostuak murrizten. Energia askatzen du, talentua bideratzen du eta lankidetza indartzen du. Horregatik, Kaizen pentsaerak prozesuak hobetzeko anbizioa dakar, bai; eta pertsonen garapenarekiko konpromisoa ere bai, elkarrekiko hazkundea dela ulertuta: enpresarentzat eta profesionalarentzat.

Kaizena benetakoa izan dadin —eta ez izen inspiratzailea duen saiakera berria—, bulegotik atera behar da: plantara eta lantaldeengana hurbildu, arretaz begiratu, arazoak gertutik bizi dituzten pertsonak benetako interesez entzun. Hausnarketarako guneak sortu behar dira, hausnarketarik gabe ez dagoelako hobekuntzarik, eta hobekuntzarik gabe ez dagoelako berrikuntza iraunkorrik. Ez dago etorkizunik.

Bizi dugun ingurune gero eta bizkorrago eta aldakorrago honetan, Kaizenak etorkizuna pausoz pauso eraikitzeko gonbitea proposatzen digu. Erabateko haustura baino, etengabeko hobekuntza zentzuz hazi nahi duten enpresen estrategia da. Berrikuntza, sarri, ez da dagoenarekin haustea. Aurrera egitea da. Egunero, pauso bat. Asmoak, argi. Norabidea, argi. Enpresa kulturarekin.