• BERRIKUNTZA
  • Berrikuntza eta aldaketaren aurreko erresistentzia

Berrikuntza eta aldaketaren aurreko erresistentzia

Argazkia : iStock
Argazkia : iStock
2026ko azaroaren 16a - 05:30

Hobekuntza-prozesu bati aurre egiten dion edonork badaki nolabaiteko oposizioari aurre egin beharko diola ere. Are gehiago, prozesuak oso disruptiboak badira, erresistentzia handiagoa izango da.

 
Behar zaitugu!

Ekonomia eta enpresari buruzko informazio guztia biltzen du EnpresaBIDEAren buletinak, euskara hutsean. Egunero-egunero emailean jaso dezakezu, guztiz doan, bi minutu besterik ez dituzu behar harpidetzeko. Eta proiektu hau hazten jarrai dadin lagunduko diguzu.

Ausarkeria litzateke kasu hauetan zer egin behar den esatea; izan ere, enpresa bakoitza organismo bat da, bere berezitasunekin, eta bati balio izan zaiona, agian, beste enpresa bati ezin zaio aplikatu.

Hala ere, uste dut gauza bera egiten dugunok antzeko arazoak ditugula. Ni beti saiatu izan naiz informazioa, liburuak eta erabilera-kasuak bilatzen, nire lan-bizitzako pasarte batzuetan izan ditudan arazoei argi pixka bat emateko. Aldi berean, oso eklektikoa naiz, eta hemendik eta handik hartu dut enpresak behar zuen neurrira egindako trajea osatzeko behar izan dudana.

 

Hobekuntza-prozesu bati aurre egiten dion edonork badaki nolabaiteko oposizioari aurre egin beharko diola ere

Ikuspegi horretatik abiatuta, istorio bat kontatzera natorkizue: nire lan-bizitzako etapa luze batean Somabe enpresaren prozesuak hobetzen bizi izandakoa. Batzuetan, garai hartarako oso berritzaileak ziren soluzioak ezarri genituen. Baina konponbide horiek ez zieten garaiko modari erantzuten, aspalditik pairatzen ari ginen benetako arazoei baizik. Aldaketa hauek ez dira dohainik atera, istorioa honetan zehar, hainbat pertsonen erresistentziari aurre egin behar izan genion; baina, esan behar dut, gehiengoak ekimenak babestu zituen, alaitasun handi edo txikiaz, baina irmotasunez. Hori diot jakin badakidalako nahikoa jende kontra jartzen bada, besterik gabe, ezinezkoa dela ezer egitea.

Hemen hasten da gure istorioa:

Somabe makineria bereziaren diseinuan eta fabrikazioan aritzen zen ingeniaritza-enpresa bat zen. Horrek esan nahi zuen makina osoa diseinatu eta osagai guztiak erosi zein fabrikatzeaz gain, bertan mihiztatu eta doitzen zela. Lehen arazoa: lana departamentu batetik bestera olatu baten moduan mugitzen zela. Bulego teknikoa kolapsatuta egon zitekeen eta, aldi berean, mekanizatua lanik gabe egon, oso zaila baitzen departamentuen arteko lana orekatzea; makina berri bakoitzarekin departamentuen lan-kargak aldatu egiten ziren, eta guztiak desberdinak ziren. Beste arazo bat ere bagenuen: lan egiteko modua ez zela atazatan oinarritzen. Makinaren salmentan, puntu asko zehaztu gabe geratzen ziren, bai gure eta bai bezeroen aldetik. Bakoitzak suposatzen genuen bere aldetik gauzak modu jakin batean egin behar zirela.

Somabe makineria bereziaren diseinuan eta fabrikazioan aritzen zen ingeniaritza-enpresa bat zen

Horrek guztiak tentsio handiak eragiten zituen, eta une jakin batzuetan gainkarga-sentsazio handia sortu ere. Urteekin, egoera aztertuta, oinarrizko arazoa identifikatu dezakegu: mentalitate oso ingenierila genuela. Uste genuen garrantzitsuena makinak ondo funtzionatzea zela, eta horrekin nahikoa zela. Arazo hauei buruz irakurtzen hasi ginenean, PMBOK aurkitu genuen. Proiektuak kudeatzen genituela konturatu ginen, eta horretarako jardunbide egokiak existitzen zirela, gaur egungo arazo asko konpontzen zituztenak: irismenaren, arriskuen edo itxierak eta ikasitakoaren kudeaketa.

Agile kudeaketari buruz ere irakurtzen hasi ginen. Txartelen bidezko lan-kudeaketaren alderdiari erreparatu beharrean, harritu gintuen bulego tekniko batek ahalmen mugatua duela ulertzea; hau da, denbora jakin batean lan-kopuru jakin bat ateratzeko gai dela soilik. Hain zuzen ere, ideia horrek eraman gintuen Scrum ezartzera, planteatzen zituzten arazoak guk pairatzen genituen berberak zirelako: baliabide gainkargatuak eta epeak ez betetzeko arriskua, ahalegin pertsonal handiekin konpontzen zirenak. Scrumek lan-esparru berri bat ekarri zigun: lanaren egoera ikusteko eguneroko bilerak (daily bilerak), edota lantaldeak denbora-tarte batean egin zezakeen lan-kopurua bakarrik eskatzeko konpromisoa izango zela, eta, zerbait gehitzekotan, beste zerbait kentzeko baldintzapean.

Lan handiak ataza txikiagoetan banatzen ikasi genuen kalkuluak hobetzeko, eta, batez ere, ataza guztiak deklaratzera behartu gintuen.

Lan handiak ataza txikiagoetan banatzen ikasi genuen kalkuluak hobetzeko, eta, batez ere, ataza guztiak deklaratzera behartu gintuen. Bukatu zen plano bat eskuan helduta bulego teknikora eskaera bat egitera joatea. Egin behar zirenak egingo ziren, baina ataza guztiak panelean erregistratuta, neurtuta eta sprint horretan gauzatzeko onartuta egon behar ziren. Imajina dezakezue hemen hasi zirela lehen arazoak. Larrialdi bati erantzuna eman behar duzunean, tailerrean sartu eta jendeak esku artean duena utz dezan eskatzera ohituta bazaude, ez zaizu batere gustatuko zure ataza larria panelean sartzera derrigortuta izatea. Egoera horrek tentsioak sortu zituen pertsona batzuekin, baina, aldi berean, oso gauza bitxia gertatu zen: lantaldeak hasi ziren eskatzen atazak adieraztea. Zergatik? Horrek babesten zituela konturatu zirelako. Lantaldea edozein ataza egiteko prest zegoen, baina ordu-kopuru guztien baturak ezin zuen sprint horretarako lantaldearen ahalmen osoa gainditu (gure kasuan astebetekoa zena).

Scrum Masterraren lana ere funtsezkoa izan zen: ez zen ikuskatzaile bat, prozesuaren erraztaile eta bideratzailea baizik. Arazoa hardwarea bada, hardwarea aldatuko dugu; arazoa CADa bada, CADa aldatuko dugu. Lantaldeak haien lana errazteko baliabideak jartzen zirela ikusten zuenean, talde-sentsazioa sendotzen joan zen. Lantaldean bazegoen, halaber, txartelen kontu hau tontakeria bat besterik ez zela pentsatzen zuen baten bat. Taldeak, oro har, onartzen zuenez, gogoz kontra kolaboratzen zuen, bururatzen zitzaizkion eragozpen guztiak agerian uzteko aukerarik galdu gabe. Urte batzuk geroago, pertsona horrek Somabe utzi zuen. Lanera joan zen enpresan egin zuen lehenengo gauza izan zen gure lan egiteko modua ezartzen saiatu.

Proiektuen kudeaketarekin ere erabaki garrantzitsu bat hartu genuen, eta ISO 21500 arauaren bidez ziurtatzea erabaki genuen, proiektuak kudeatzeko jarraibideei buruzko araua baita. Guri asko lagundu zigun. Batez ere, makina bereziak egitetik proiektuak kudeatzera igarotzeko, non makina bereziak eraikitzen baitziren. Ziur geunden domina horrek gure bezeroek begi hobeagoz ikus gintzaten balioko zigula. Ezustekoa handia izan genuen, bezero batentzat arazo bat zela konturatu ginenean. Kontua izan zen guk lehen genuen desantolaketak haiek zutena estaltzen zuela, besterik gabe; eta, ondoren, eskakizunen eta irismenaren kudeaketa ona genuenez, aldaketa-eskaerak ezin ziren doan onartu. Oro har, gure bezeroek zerbitzu hobekuntza handia sumatu zuten.

Lantaldean bazegoen, halaber, txartelen kontu hau tontakeria bat besterik ez zela pentsatzen zuen baten bat. Urte batzuk geroago, pertsona horrek Somabe utzi zuen

Puntu horretan, lana departamentuen artean olatu gisa hedatzearen arazoa oraindik konpondu gabe zegoen. Diruzaintza-tentsioak ere pairatzen genituen; izan ere, lanean ari ginen lan asko genuen martxan, eta, makinaren zati bat aurreratuta zegoenez, gainerakoa enpresak finantzatu behar zuen.

Lean Manufacturing delakoan interesatzen hasi ginen. Ezar al zitekeen Lean makineria bereziaren fabrikazioan? Hori izan zen ideiarik disruptiboenetako bat. "Nola diseinatu, fabrikatu eta muntatuko duzu multzo bat gainerakoak nola diren jakin gabe? Hori, besterik gabe, EZINEZKOA da!". Hor ere erresistentzia handia egon zen, baina egin zitekeela frogatzea lortu genuen. Bulego teknikoaren egitura aldatu genuen, eta makina bana diseinatzen zuten hiru proiektugilerekin lan egitetik hori fluxuan jartzera pasa ginen: modelatua, garapena eta xehetasunen marrazketa. Hirurak planoak sortzen ari ziren, multzoz multzo, makinaz makina. Azkar konturatu ginen modu horretan lan egiteko eta enpresa osora eskalatzeko Scrum ez zela egokia; beraz, Kanban ezarri genuen, eta, gainera, tresna digital batera jauzi egin genuen, eta tresna hori, aldi berean, ERParekin integratu.

Nola onartu zen aldaketa? Bada, aldaketa guztiak bezala: sortzen zuen onuragatik

Nola onartu zen aldaketa? Bada, aldaketa guztiak bezala: sortzen zuen onuragatik.

Lana orekatu egin zen; izan ere, multzo bat diseinatzen amaitu bezain laster, mekanizazioa lanean has zitekeen bulegoak hurrengo multzoa abian jartzen zuen bitartean. Gainera, epeak laburtu egin ziren, atazak gainjartzen baitziren. Kalitate-akatsak askoz lehenago antzematen ziren, eta, doikuntzara iristean, multzoak zuzenduta zeuden jada, eta horrek doikuntza-denbora ere murrizten zuen. Azkenik, multzoz multzo eta makinaz makina fabrikatzeak martxan zegoen lana hainbeste murriztea ekarri zuen, non kreditu-kontu bat itxi ahal izan genuen.

Baina horiek ez ziren gertatu ziren hobekuntza bakarrak izan. Kanban digitalki ezartzean, prozesuak hitzez hitz ikus genitzakeen eta botila-lepoak lokalizatu. Mekanizazioan lana pilatzen zela ikusi genuen, haien helburua ez gelditzea zelako, baita asmo onez izan ere. Une hartan botila-lepoa mekanizazio-zentroa zen, eta, hala ere, tornuak etengabe fabrikatzen zuen. Kristoren lana kostatu zitzaigun ulertaraztea prozesurik motelenaren erritmora joan ezean, lana pilatzea besterik ez dela lortzen. Gelditzea eta muntaketan edo mekanizazioko beste prozesu batean laguntzea kontraebazlea zirudien. Hala ere, mekanizazioko atazak irekitzean eta hiru pertsonak hamabost pieza martxan zituztela ikustean, arazoa agerian uztea lortu genuen. Multzoak ateratzeko denbora behar zen, bi edo hiru martxan zeudelako. Pieza eta fluxu desberdinen mekanizazioan WIP mugatzea esatea baino nekezagoa da egitea, baina arazoa ulertzeak irizpide hobearekin jokatzen laguntzen du.

Pieza eta fluxu desberdinen mekanizazioan WIP mugatzea esatea baino nekezagoa da egitea, baina arazoa ulertzeak irizpide hobearekin jokatzen laguntzen du

Urteetan zehar gauza asko egin genituen, guztiak une bakoitzean genituen arazoak konpontzeko: lan-motak definitu, triaje-sistema bat ezarri, biltegien eta lantegiaren antolamendua aldatu lanaren fluxuari jarraitzeko, pantailak leku guztietan jarri, PDM bat ezarri, dokumentuen bizi-zikloa kudeatu. Baina beti ideia batetik abiatuta egin genuen: arazo zehatzak konpontzea. Proposamenen aurka egon daiteke, baina horrek alternatibaren bat izatea eskatzen du. Hobekuntza asko ez ziren lehenengoan ondo atera, baina berritzen eta aldatzen jakin izan genuen, eta soluzio hobeak aurkitu genituenean, ez genuen arazorik izan hobetzen jarraitzeko. Hori da gakoa: hobetzeko, prozesuetan berritzea eta aldaketarekiko erresistentziak trebetasunez baina irmotasunez kudeatzea. Norberak badaki gauzak noiz doazen ondo, haiek kentzeak proposatzean ezezkoa jasotzen duzunean.

Gehitu EnpresaBIDEA Google-ren iturri hobetsi gisa doan  

Egon zaitez azken berriekin informatuta  

 
Aktibatu orain